Home » Motie van Treurnis

Motie van Treurnis

Gisteren werd mijn stukje staatsrechtskennis bijgewerkt door de burgermeester van Naarden. Er is een verschil in gewicht tussen de verschillende moties die door de kamer, het parlement, kunnen worden ingediend. In volgorde van uitspreken van ongenoegen hebben we treurnis, afkeuring en wantrouwen.

De motie van treurnis bleef in mijn gedachten rondspoken. Eigenlijk is dit een mooie begripsvorming voor de toestand waarin de politiek zich bevindt. Algemene droefheid, verdriet en treuren.

Later op de avond, toen ik voor het slapengaan nog even een journaaltje wilde pikken, kreeg ik in de gaten wat er aan de hand was tussen het kabinet en het parlement. Op inhoud ging het over “het generaal pardon”. Ik denk dan even terug aan het rekensommetje dat Freek de Jonge maakte op de vooravond van de verkiezingen. Hij stak toen de draak met het aantal mensen waar het eigenlijk over gaat en dat zijn er zeker geen 26000 meer, maar toch, het gaat over mensen.

Waar ging het dan over? Wel, het ging over mensen, alleen niet over de mensen waar het onderwerp betrekking op had, maar over de mensen die het onderwerp behandelden. Het was een vorm van communiceren over de droevige vorm van organiseren die in de huidige situatie wordt toegepast om zaken geregeld te krijgen. Het werd door enkelen zelfs benoemd als “machtsspelletje”, maar het is veel meer dan dat. De motie van afkeuring die gisteren door de PvdA werd ingediend valt te zien als een signaal dat het parlement niet (meer) akkoord gaat met de manier waarop zaken geregeld worden. Het is overigens een manier die al vele jaren geaccepteerd wordt, dat verklaart de algehele verwarring die nu ontstaat.

Terecht sprak de heer Van Dis, die het hele debat had gevolgd, dat het debat een inhoudsloos debat was geweest over begripsvorming. Begripsvorming die zo ingewikkeld is geworden dat niemand elkaar meer verstaat. Daarom is het ook zo moeilijk om aan te geven wie er het gelijk aan zijn zijde heeft, want er wordt over verschillende zaken met verschillende criteria gedebatteerd. Een onhaalbare oefening waar zelfs de meest doorgewinterde mensen niet meer uit komen.

Het stemt me gelukkig dat er mensen zijn opgestaan die nu hun afkeuring over het systeem waarin zij gevangen zijn uitspreken. Aan de keerzijde denk ik dat de gebruikte methode, een motie van afkeuring, er één is die past binnen het systeem, waardoor het systeem juist bestendigd wordt.

Het resultaat is vooralsnog onduidelijk. Het is wel duidelijk dat eigenlijk niemand tevreden is over de huidige situatie, een situatie die wel door toedoen van alle betrokkenen is ontstaan. Het is een droevig voorbeeld van de situatie waar we met z’n allen op afstormen als we op deze manier met elkaar om blijven gaan.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *