Home » Je kan net zo goed het weer de schuld geven

Je kan net zo goed het weer de schuld geven

Zo kopte het FD gisteren op de voorpagina.

Het artikel ging over het falen van 60 tot 70% van de fusies, waarbij het management dit falen wijt aan verschillen in cultuur. Nu is dit voor mij als verandermanager enerzijds een positief en anderzijds een negatief bericht. Ik bedoel dat er bij zoveel mislukte fusies nog aardig wat werk aan de winkel moet zijn, maar dat de kwaliteit van de veranderaars toch wel te wensen overlaat.

Het laat me ook direct terugdenken aan een vergelijking die een oude relatie van mij eens maakte. Zij hadden als niet slecht lopende leverancier een eveneens niet slecht lopend servicebedrijf overgenomen. Vertikale integratie noemen we dat.

Het bleef echter vechten tussen die twee, waarop hij zei: “Je moet ook niet als nonnenklooster een bordeel overnemen. Of de nonnen gaan vrijen of de hoeren worden bekeerd”.

In deze metafoor snapt iedereen gelijk het essentiële verschil in gedrag, dat noodzakelijk is om het beroep te kunnen uitoefenen. Het is weliswaar een extreme tegenstelling, maar het schept een goed beeld. Je zou kunnen zeggen dat de verschillen in gedrag met cultuur te maken hebben, maar net zo goed dat het de voorwaarden voor het bestaan van het beroep zijn. 

Bij fusie en of overname is de synergie tussen de verschillende organisaties vaak makkelijk te bedenken, maar hoe komt het dan dat het tot nu toe verschillende organisaties waren?

Veel fusies stranden, tenminste naar de maatstaven van wat we ervan verwacht hadden. Wellicht verwachten we te veel of negeren we zaken die er ook toe doen. In het genoemde voorbeeld kan een fusie alleen succesvol zijn als beide organisaties het gedrag van de ander accepteren. En dat accepteren blijkt in de praktijk vaak het lastigste van de opgave. Misschien moet je die fusie dan niet doen, zoals die relatie van mij al zei.  

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *