Home » Sense of Urgency

Sense of Urgency

“Het belang van de verandering communiceren”, roepen velen. Want, als de neuzen één kant op staan, dan gaat het goed.  We noemen dit Sense of Urgency. Vrij vertaald: Gevoel van noodzakelijkheid. Anderen noemen het draagvlak creëren. Vaak wordt het “falen” van een veranderproject verweten aan een gebrek aan Sense of Urgency. “Ze begrijpen niet hoe belangrijk het is”  hoor je de mensen dan zeggen. Maar waar komt dat vandaan?

Het lijkt zo’n simpele en logische redenering. Als de neuzen niet één kant op wijzen, dan gaat het niet goed. Maar zo éénvoudig is de redenering niet. De wereld zit barstensvol met tegenstellingen en ook al gaat er wel eens iets verkeerd, er gaat ook heel veel goed. Maar zelden zijn mensen het volledig met elkaar eens en zelfs dan is dat beperkt tot één of enkele onderwerp(en). Mensen houden er veelal een eigen gedachte op na. Dat geeft verschil van inzicht en dat maakt de wereld zo interessant.

Het verschil in Sense of Urgency, hoe belangrijk iets is,  kan gevonden worden in de context waarin iemand zijn werkzaamheden verricht. Iemand die gekozen heeft voor een beroep in de zorg bijvoorbeeld, zal het belangrijk vinden om bezig te zijn met zorgen voor mensen. Zo is de automonteur bezig met het zorgen voor de goede werking van een auto. Beide zijn waarschijnlijk (ik kan slecht voor een ander spreken) niet of nauwelijks geïnteresseerd in aandeelhouderswaarde. Het belang dat zij daaraan hechten zal daarom lager liggen dan het belang dat zij hechten aan hun eigen vak. Ieder zijn vak.

Een aandeelhouder daarentegen zal weinig op hebben met het zorgen voor mensen of auto’s. Voor hem is de opbrengst van aandelen van belang. Het heeft dan ook weinig zin om met de automonteur te praten over het belang van aandeelhouderswaarde en met de aandeelhouder over het belang van goede zorg. Het spreekt de mensen éénvoudigweg niet aan.

Toch staat het buiten kijf, dat beide zaken voor een organisatie van levensbelang zijn en dat er een gedeelde verantwoordelijkheid moet blijven voor zowel het leveren van een goed product als het behalen van een positieve kasstroom. In de meeste gevallen zijn de mensen daarvan wel doordrongen en behoeft het onderwerp verder geen aandacht. We hebben het er alleen zo vaak over omdat we oorzaken zoeken voor weerstand of het falen van verandertrajecten, maar mijns inziens verklaart het bar weinig.

De echte “Sense of Urgency” wordt veelal wel begrepen en hoeft niet extra uitgelegd te worden. Als het extra uitgelegd moet worden, schept dat alleen verschillen die voorheen niet benoemd waren en logischerwijze veel onbegrip. Een goed verandervoorstel krijgt draagvlak zodra je het benoemt, niet omdat het voorstel goed is, maar omdat de mensen het herkennen als een goed voorstel. Er zijn alleen zo veel slechte voorstellen….