Home » De kippenmoord

De kippenmoord

Pauw en Witteman hadden deze week een interessante auteur. De schrijver van de kippenmoord. Hij heeft nauwkeurig het proces van ei tot kipfilet beschreven en met dit verhaal nationale roem weten te verwerven. Pauw en Witteman vroegen zich af of je na het lezen van het boek nog wel kip kon eten.

kuikensNieuw is dat verhaal natuurlijk al lang niet meer. Onbekend is het wel. De gruwelen van de automatische slachtmachine, waarbij een roterend mes met enorme precisie de kippennekjes afsnijdt. Daar denken we liever niet over na, als we bij de supermarkt ons zorgvuldig verpakte kipfiletje in het karretje leggen. Even is er sprake geweest van de onhoudbare omstandigheden voor kippen in de legbatterijen, maar daar hoor ik de laatste tijd niet zoveel meer van.

Het is ook nauwelijks voorstelbaar dat het verpakte kipfiletje ooit een levend wezen is geweest. Heden is dat in de hoogste mate van waarschijnlijkheid een levend wezen dat nooit het daglicht heeft gezien. Het is zorgvuldig geproduceerd, vetgemest, gefileerd en verpakt door de industrie. Het roze stukje vlees, achter het cellofaanpapiertje heeft niets meer dat ons doet herinneren aan een dier, dat kip heet.

Juist omdat het volledige productieproces zich voltrekt buiten het zicht van de consument is het mogelijk om het zo efficiënt mogelijk in te richten. Dat de kuikens met hoge snelheid langs een oog moeten worden gelanceerd, omdat er anders een afwijking in het systeem ontstaat, weet niemand. Het is ook niet belangrijk, want de consument koopt kipfilet en geen productieproces, toch?

Onze westerse wereld consumeert zoveel kipfilet, dat deze productiemethoden legitiem worden om in de behoefte te voorzien. Niet dat het niet anders kan, maar dan wordt de prijs hoger en dan kunnen we niet concurreren op de wereldmarkt.

Dit soort ontwikkeling voltrekt zich stap voor stap. Iedere stap maakt het proces iets efficiënter en iets minder dierwaardig. Langzaam maar zeker bereikt dat een niveau, dat voor de dieren niet meer gezond is. Het komt nu al voor dat een kip “zomaar” ineens opspringt en vervolgens dood neervalt. Dit verlies, wordt meegecalculeerd in de kostprijs en weegt per saldo niet op tegen de winst die er geboekt wordt.

Het is ook volstrekt zinloos om je ertegen te verzetten, geen kip meer te eten of iets van dien aard. De praktijk draait toch gewoon door. Het is echter wel zinvol om jezelf te informeren over de producten die je koopt en de productiemethoden die daarbij horen. Ieder afgenomen kipfiletje is een bijdrage aan de intensieve kippenfokkerij en daarmee een bijdrage aan de ontwikkeling van die fokkerij. Het wachten is op de spontane nieuwe dierziekte die plotseling de branche of een groot aantal mensen omverwerpt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *