Home » Maatschappelijk verantwoord krediet verstrekken

Maatschappelijk verantwoord krediet verstrekken


Kamer bepleit keurmerk in kredietsector, Politiek is misstanden leningen beu. Zo kopte het FD afgelopen zaterdag.

DEN HAAG – De Tweede Kamer vindt dat er snel een keurmerk voor consumptief krediet moet komen. Daarnaast overweegt de politiek met strengere regels te komen om de kredietbranche aan banden te leggen.

500euroHet is ook heel moeilijk om jezelf te beheersen als je in een financiële wereld bent opgegroeid. Met geld maak je geld is het heersende credo, daar leeft de financiële wereld van. Hopen op gedragscodes die het probleem gaan oplossen lijkt mij in die zin vrijwel kansloos, omdat de code al geschonden zal zijn voordat de inkt droog is.

Dit probleem gaat schuil achter het te nemen risico en de daarbij behorende kans op winst. Toen vroeger de eerste kapitaalverschaffer een schip financierde had hij de kans dat het schip terug zou komen, of niet. Indien het schip terugkwam werd er afgelost op de lening en in het geval dat het schip niet terugkwam, was de boel met man en muis vergaan, werd er niet meer afgelost en was er geen mogelijkheid om de hoofdsom te verhalen. Een heel duidelijke zaak, helder risico en een flinke winstverwachting.

Deze methode bestaat nog steeds, maar er zijn aanvullende regels bijgekomen die onder andere het verhaalsrecht regelen. Het financiële risico is daardoor verlegd van de kapitaalverschaffer naar de afnemer. Het risico van “non betaling” is gereduceerd tot nihil en in geen geval meer vergelijkbaar met het totale verlies van toen. De winstverwachting daarentegen is gelijk gebleven en zoniet groter geworden. De handige rekenaar zal al snel kunnen bedenken dat meer krediet, meer winst, maar niet noodzakelijk meer risico met zich meebrengt. Sterker nog, door risicospreiding wordt het rendement juist beter.

Het systeem draagt daardoor alle eigenschappen in zich die ervoor zorgen dat de kapitaalverschaffer zich niet zo heel erg druk hoeft te maken over de financiële draagkracht van de afnemer, betaald wordt er toch. Het probleem zit vast op de probleemeigenaar, die is langzaam maar zeker verlegd naar de kredietnemer, waar het eigenlijk de verstrekker had moeten zijn. Hopen op een maatschappelijke verantwoordelijkheid in een domein waar keihard aan winst wordt gerekend, lijkt mij een zinloze bezigheid. Deze mensen moeten worden aangesproken in de taal die ze spreken; de taal van geld.

Maak de verstrekker verantwoordelijk voor het contract dat hij afsluit. Beperk de risicobeperking, die door kredietverstrekkers in hun voorwaarden wordt vastgelegd. Laat de verstrekker het risico nemen dat bij financieren hoort. De verantwoordelijkheid voor de financiële draagkracht van de afnemer wordt daarmee een gedeelde verantwoordelijkheid. Op deze manier zullen de slechte schippers vanzelf uitgesloten worden van financiering.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *