Home » Partij van de Arbeid(scrisis)

Partij van de Arbeid(scrisis)

:hkhoa Het kon niet uitblijven. Dat nu uitgerekend de partij die staat voor de sociale democratie, zich laat besmetten met een bestuurscrisis. De partij die vindt dat verschil van inzicht met een constructieve dialoog moet kunnen worden opgelost, de partij die vindt dat het socialer moet, toont aan dat het eigen principe niet consequent hoeft te worden toegepast.

Ik vraag mijzelf dan ook af in hoeverre de eigen principes voor die partij nog opgaan? In hoeverre geloven de partijleden nog in het eigen verhaal? Is het een deel van de partij dat nog gelooft of gelooft de partij nog maar ten dele?

Sociale democratie is een smal pad. Het betekent dat er naar de stem van het volk wordt geluisterd en gehandeld. Voor een politieke partij houdt dat in dat zij de ideeën van de achterban verdedigt en probeert te verwezenlijken. Binnen dit systeem van sociale democratie is het negeren van een ander zo ongeveer de grootste fout die er te maken is. Het betekent het ontkennen van de betekenis van de ander. De tweede grote blunder die een sociaal democraat kan maken is gaan voor zelfrealisatie.

In de politiek is echter een ontwikkeling gaande die steeds meer van de sociale democratie afwijkt. Het huidige handelen lijkt meer op het ontwikkelen van een idee, kijken hoe het landt bij de kiezers om dan te kijken of het een goed idee was. Dit betekent dat de ideeën niet zozeer uit de achterban hoeven te komen, maar dat de achterban wordt gebruikt om ontwikkelde ideeën aan te toetsen.

SamenWerkenDe PvdA wordt, in lijn met de algemene ontwikkelingen, steeds meer een echte politieke partij. Dat kan moeilijk anders, want dat is de omgeving waarin zij zich moet bewegen. Over het algemeen kan je zien dat de bedrijfsmodellen, inclusief marketing, steeds verder doordringen in de politiek (mediaoptredens, spindokters, slogans en grote campagnes). Partijen proberen een beeld te vormen dat goed zal aanslaan bij de kiezers. Dit beeld wordt zorgvuldig samengesteld door de communicatie specialisten, die vertellen wat wel en niet te doen, dragen (stropdas??) en  of zeggen.  In dit profiel wordt het verschil gemaakt, links of rechts. Het verschil is er echter één voor de vorm! Het is het verschil waarvan gedacht wordt dat het zal werken bij de kiezer, niet het verschil dat de partij echt nastreeft, als dat er nog is.

De identiteitscrisis die de PvdA nu meemaakt is een direct gevolg van de ontwikkeling naar meer van hetzelfde. Meer hetzelfde doen wat iedereen doet. Gaan voor de kiezer, de grootste partij willen worden en daarmee de eigen identiteit verloochenen. Doelstellingen in de vorm van een aantal zetels definiëren en het bestuur daarop afrekenen. Het is gedrag dat niet past bij sociaal democraten en dat bij voortzetting het einde van de sociale democratie zal inluiden. In die zin ben ik het eens met het NRC, dat vandaag schreef dat de problemen nog niet opgelost zijn.

De kiezer is niet zo dom dat hij het allemaal voor zoete koek aanneemt. Hij of zij voelt dat het niet klopt, maar weet niet waar het aan ligt. De boodschappen die worden ontvangen lijken immers de goede boodschappen te zijn, maar het gedrag van de partij is niet consistent met de boodschap. Het gevolg: De extreme partijen, zowel links als rechts boeken winst ten koste van de gematigde partijen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *