Home » Onzichtbare macht

Onzichtbare macht

:what Alle antwoorden op vragen die lijken op “het is gewoon zo” worden bepaald door een onzichtbare macht. Toch moet het antwoord een keer zijn bedacht of bepaald door iemand die nu klaarblijkelijk niet meer in beeld is. Het blijkt in de praktijk dat deze “feiten” zeer sterk zijn omdat nu éénmaal veel mensen vinden dat ze waar zijn. De stelling luidt derhalve dat naarmate de macht onzichtbaarder wordt haar invloed groter is.

Uit de film “The Usual Suspect” komt de uitspraak dat de beste truc van de duivel is geweest om iedereen wijs te maken dat hij niet bestaat. Even daarover nadenken levert al snel de gedachte op dat niemand beducht zal zijn op de invloed van iemand die niet bestaat. Als we dan de duivel synoniem stellen voor kwade wil, dan kan dat betekenen dat niemand beducht is op kwade wil van iets dat niet bestaat.

De houder van onzichtbare macht bestaat ook niet, tenminste niet in beeld. We kunnen er ons geen voorstelling van maken en het is geen persoon van vlees en bloed. Vaak handelt het om een institutie zoals bijvoorbeeld “de wetgever” of  “de overheid”, die we een objectieve waarheid toekennen. Maar ook geloofs- en andere overtuigingen vallen onder de onzichtbare macht, want ook daarin zijn buiten de predikers, die namens die macht spreken, geen verantwoordelijken aan te wijzen.

Het missen van die verantwoordelijke persoon maakt het zo moeilijk om de macht ter discussie te stellen. Het is niet mogelijk om de verantwoordelijke aan te spreken of de geloofwaardigheid van hem of haar ter discussie te stellen. In sommige gevallen levert de poging daartoe al voldoende spanning op om een reëel gevecht te beginnen.

Onzichtbare macht bestaat dus wel, maar leeft voornamelijk in de mensen zelf. Het is, zoals Herman Finkers het gisteravond bij Pauw en Witteman zo mooi omschreef, de verklaring voor zoveel onverklaarbare dingen. Het geloof, de humor en de kunst geven vorm aan die dingen, die in de dagelijkse waan van de dag niet verklaard zouden kunnen worden.

De stelling dat de mate van onzichtbaarheid de macht bepaalt, lijkt houdbaar als we kijken naar de vele voorbeelden van gevechten die als onderwerp een overtuiging in zich dragen. Voor de deelnemers aan dat gevecht staat er veel op het spel, namelijk datgene wat ze als gewoon en normaal beschouwen. Voor een buitenstaander lijkt het nergens over te gaan.

:hkhoa Wat is eigenlijk gewoon?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *