Home » Terugdringen ziekteverzuim

Terugdringen ziekteverzuim

:unhappy Al zolang er mensen wonen op deze aarde, zijn er ook zieke mensen. Evenzolang zal er nagedacht worden over de vraag hoe we de “schade”, die deze mensen veroorzaken kunnen verminderen. Gisteren kwam MKB-Nederland met een voorstel, dat inhoudt dat zelf veroorzaakte schade, bijvoorbeeld door wintersporten, niet meer door de werkgevers vergoed zou moeten worden.

Al jaren hoor ik verschillende plannen voorbij komen die ervoor moeten zorgen dat we minder last hebben van verzuim. Als je uitrekent wat dit verzuim de maatschappij jaarlijks kost, dan wordt het ook een winstgevende bezigheid. Ik zie de sommetjes voor me: 1 % van heel erg veel is nog steeds heel veel, interessant. Maar, alle goede bedoelingen ten spijt, nog steeds liggen de ziekenhuizen vol en zijn er wachtlijsten in de zorg. Ik durf daarbij de voorzichtige conclusie te trekken dat al die plannen niet erg succesvol zijn geweest. Dat kan ook niet, want mensen worden nu eenmaal ziek, het hoort bij de menselijke soort, of je dat wilt of niet. De één iets meer of minder dan de ander, maar in de regel kan je stellen dat ziekte een normaal verschijnsel is.

Er zijn vele statistieken bijgehouden, dus voor hen die het interessant vinden zijn er kentallen te bepalen, waarmee valt te rekenen. Je kan dan bijvoorbeeld uitrekenen hoeveel % van de omzet je moet reserveren voor ziektekosten om nog steeds een positief resultaat te draaien. Juist door het gegeven dat ziekte een vast verschijnsel is, zijn deze kentallen ook nog redelijk stabiel, dus verschaft het een zekerheid.

Deze zekerheid werd ooit gedekt door een collectieve verzekering. Dat kwam er in het kort op neer dat iedereen met een inkomen, daarvan een stukje afdroeg voor onze zieke medemens. Dat systeem werkte prima, want de kosten van het verzuim werden netjes verdeeld over het collectief, waardoor iedereen er evenveel “last” van had en er eigenlijk voor niemand wat te klagen was. Maar dit systeem droeg geen enkele prikkel (zoals de economen dat noemen) in zich om het verzuim te beperken. De kans op misbruik was daarom ruimschoots aanwezig en er moest iets .

Er werd bedacht dat het handig zou zijn om een groep mensen verantwoordelijk te maken voor deze belangrijke taak. Die verantwoordelijkheid kan  gestimuleerd worden, door economische prikkels in te bouwen in het systeem. Zo is er bedacht dat werkgevers zelf de verzekering van ziekteverzuim moeten gaan , de eerste periode van het verzuim niet vergoed krijgen en een bonus (korting op de premie) kunnen verdienen bij goed gedrag (weinig declaratie).

Wel, de economen hebben gelijk gekregen, want de prikkels werken. Niet in die zin dat het verzuim minder wordt, maar juist in de zin dat werkgevers nu beginnen te piepen. Ze hebben gezien dat ze opdraaien voor de kosten van verzuim, waar ze niet verantwoordelijk voor zijn. Die mensen van tegenwoordig leven een roekeloos bestaan en de werkgevers moeten dat betalen. Ze gaan wintersporten, bungeejumpen, golfen, sneldammen en stijldansen. Daarbij reizen ze dagelijks van en naar het werk, doen huishoudelijke klusjes en repareren wel eens wat. Veel te gevaarlijk!

Het voorstel dat nu komt vanuit MKB-Nederland, kan op twee manieren opgevat worden. Ten eerste zou de gedachtegang kunnen zijn, dat men probeert de aandacht te vestigen op het terugdringen van verzuim, door het weg te organiseren. Als de mensen niet meer ziek worden, dan zijn er ook geen kosten meer en ondervinden we er geen schade van. Dit idee is hopeloos achterhaald, want als dat mogelijk zou zijn, dan hadden we nu deze discussie niet. Mensen worden ziek <punt>.

Het tweede idee dat erachter zou kunnen zitten is de economische prikkel doorgeven aan de werknemers. Je verlegt dan de verantwoordelijkheid (en de kosten) naar de werknemers en wordt daarmee zelf verlost van het probleem. Dit zal eenzelfde resultaat geven als nu bij de werkgevers, namelijk dat de werknemers gaan piepen, maar niet dat het probleem wordt opgelost. De mensen worden nog steeds ziek (al of niet door risicosport) maar moeten dat nu zelf betalen, als ze dat al kunnen. We hebben er al iets ervaring mee, dus waarom het wiel opnieuw uitvinden, toch?

:hkhoa Mijn idee is dat het gevecht aan de verkeerde kant plaatsvindt. Stap af van het idee dat ziekte met economische prikkels is te organiseren en regel collectief de schade ervan. We zijn het waard, vind u niet?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *