Home » Drie keer niks

Drie keer niks

:tire Het is héél erg belangrijk!  Veel mensen proberen dat stukje aandacht te krijgen waar ze op zitten te wachten. Het ene na het andere zorgwekkende, smaakmakende of lachwekkende bericht wordt ons gepresenteerd en na verloop van tijd word je (ik tenminste) onverschillig. Waarom? Omdat het te veel is. We kunnen éénvoudigweg ons niet over alles druk maken, omdat tijd per definitie beperkt is.

De mix van interessante en minder interessante berichten verandert langzaam maar zeker naar steeds minder interessant. Ongetwijfeld wordt dat voor een groot deel gevoerd door mijn eigen groeiende onverschilligheid, maar hoe komt dat dan?

Ik denk dat het de oververhitte marketingmachine is, die voor een groot deel verantwoordelijk is voor alle aandacht die mensen eisen voor hun stukje imagebuilding. Publish or perish is het motto. Laatst werd ik weer geconfronteerd met de stelling dat zelfs slechte publiciteit beter is dan geen publiciteit. Daar schuilt een kern van waarheid in, want in de grote stroom van informatie, word je snel vergeten. Het gevolg is dat er kapitalen worden uitgegeven aan zendtijd, internet en gedrukte media. Alles om de massa te bereiken.

Bulk wordt er op ons afgevuurd. Lees een krant van voor naar achter en je hebt jezelf laten bedienen van vele “meningen”, die weliswaar voor de schrijver een belangrijke boodschap vertegenwoordigen, maar voor een willekeurig individu weinig betekenen. Neem daarbij de gigantische horde broodschrijvers, die iedere dag iets boeiends moeten vertolken om in de race te blijven, en de chaos is compleet.

Tussen de aanbiedingen van nieuwe potjes haarlemmer olie, scheerapparaten en wasmiddel door, krijg ik te zien dat Herfkens haar onterecht geïncasseerde salaris niet terug wil betalen, er weer iemand een imam heeft beledigd en andersom, er nog iemand hoog in de boom het kluitje belazert en als klap op de vuurpijl dat Patty geen maatje 36 meer aan kan. Alsof we het nog niet wisten, toch?

Wie goed kijkt, doorziet dat al deze berichten doorspekt zijn van een boodschap die ons wil aanzetten om iets te doen. Anders stemmen, handelen, kopen, of denken. Daar zit het venijn van de marketingmachine. Het nieuws wordt gepresenteerd alsof het objectieve berichtgeving is, maar is dat zeker niet. Het wordt zorgvuldig geregisseerd door de belanghebbenden en alleen al de selectie van wat wel en niet wordt getoond maakt een verschil. Zelf nadenken en interpreteren is er haast niet meer bij. Vooral de “stem” van de expert, die zogenaamd objectief vertelt hoe het zit, is meer dan verraderlijk.

Er moet een grens zijn aan de hoeveelheid bulk die een mens kan verdragen. Het stadium van absorberen ben ik (en waarschijnlijk velen met mij) al lang voorbij, maar wanneer bereiken we het stadium van verzet? Het moment waarop we in opstand komen tegen het gegeven dat we ons als willoze schapen laten voeren met bulk.

6 comments

  1. Theo Muller says:

    In het rijke Westen draait nagenoeg alles om consumptie en dus economische macht.
    Zelfs ontspanning als kunst, cultuur, sport etc. wordt meer en meer door de macht van het grote geld bestuurd en die houding levert wereldwijd steeds meer, nauwelijks te hanteren, problemen op.
    Ter oplossing grijpt men naar het probleemversterkende middel van de symptoombestrijding omdat het aanpakken van de oorzaak zelf veel en veel te pijnlijk zou kunnen zijn.
    Ik vermoed dat dit mede de reden is dat wij meer en meer met bulk bestookt worden en daardoor steeds onverschilliger komen te staan (uiteraard zonder dat ooit toe te geven) ten opzichte van wat werkelijk van belang is onder het nooit uitgesproken motto: Na ons de zondvloed.
    Wat u te berde brengt interesseert mij in hoge mate, maar wordt helaas door de bulk overschreeuwt en gezien het droevig lage aantal reacties niet op waarde geschat.
    Ik ben dan ook zeer benieuwd hoe lang u deze realistische levensvisie weet vol te houden zonder daar aan onderdoor te gaan.
    Niet dat het ook maar iets uithaalt bij een roepende in de woestijn die zich in omvang razendsnel uitbreid evenals de bevolkingsdruk.
    Ik ben een pessimist naar men zegt, al was het maar omdat mijns inziens de wereld aan optimisme ten onder gaat.
    Maak het goed,

    theo muller

  2. Hallo Theo, dank voor je reactie!

    Ik ben het helemaal met je eens, hier in het westen krijgen de economische motieven veelal de hoogste prioriteit. We noemen dat vooruitgang, maar vergeten welke prijs we daarvoor moeten betalen. Kwaliteit van leven begint bij jezelf, dat geldt ook voor mij. Daardoor staat het aan iedereen vrij om te bepalen in hoeverre je wenst mee te gaan in de race naar succes. (Wat is succes?)

    Ik ben mij ervan bewust dat het niet gemakkelijk is om een alternatief geluid te produceren, omdat het niet gelijk door iedereen wordt gedragen. Toch ben ik zeker niet alleen in mijn visie. Veel van de berichten die ik plaats, zijn zeer herkenbaar en bruikbaar voor een grote doelgroep. Echter blijft het probleem dat ik me ook op de markt om aandacht begeef en dat betekent dat ik maar een klein publiek bereik, waarvan slechts een deel reageert. Het zij zo.

    In tegenstelling tot jouw pessimisme, ben ik een optimist, zoniet een opportunist. Ik geloof dat ik een toegevoegde waarde lever, door vooral het stukje realisme te blijven vasthouden. Het is een zelfbeperking of zelfbeheersing, die je met bijde voeten aan de grond houdt en je impliciet beschermt voor te hoge verwachtingen, ook naar jezelf.

    Met vriendelijke groet,
    Henk de Greef

  3. Robert Blonk says:

    Beste Henk en Theo,
    een onwillekeurige tik op een RSS feed op mijn PDA bracht me bij jullie berichten. Stom toeval, terwijl mijn laptop een update installeert en ik een fractie van een moment niet weet hoe ik mijn tijd moet vullen. Ik krijg immers dagelijks ruim 150 RSS berichten binnen en lees deze zelden of nooit. Vanwege de dagelijkse overkill, heb ik hier geen behoefte aan en geen tijd voor. Ik kan me helaas moeilijk aan de race onttrekken. Maar desondanks is jullie boodschap in ieder geval bij mij beland. Hierbij geef ik jullie wellicht wat inspiratie terug: http://www.storyofstuff.com. Met groet, Robert

  4. Theo Muller says:

    Beste Robert,

    Dank je wel!
    Nog meer brandstof voor mijn mening dat de diersoort mens er een ongelofelijke bende van maakt door een wereldwijd, op hebzucht gebaseerd systeem dat aan alle kanten rammelt te ontwerpen, in stand te houden, en zelfs uit te breiden (globalisering).
    Gezien de risico’s op ineenstorting is de kans dat wij dit ingewikkelde systeem, waarin alles met elkaar in verband staat ,in zijn geheel aan de kant schuiven
    uiterst klein.
    Terugkeer naar het perfecte systeem dat de natuur is lijkt uitgesloten en een acceptabel alternatief lijkt niet voorhanden.
    De maatregelen die genomen worden beperken zich tot symptoombestrijding.
    Als we al weten wat de oorzaak is van de in aard en omvang nog steeds toenemende wereldproblemen dan wensen wij die kennelijk nog steeds niet aan te pakken.
    Dankzij het bezit van ons denkvermogen zijn wij overduidelijk het domste dier ter wereld dat met open ogen zijn eigen ondergang bewerkstelligt.
    Succes verzekerd.

  5. Luc says:

    Verlaag de salarissen (of verhoog de belastingen). Ik zal dan minder (kunnen) consumeren. En wat ik heb zal ik zuiniger op zijn. 2 vliegen in 1 klap.

    (ps. Niet tegen mijn baas zeggen.)
    Vorige maand heb ik 780% van mijn target gehaald en van een gedeelte van de bonus een Wii Vit gekocht.
    Omdat de energie rekening omhoog ging heb ik me wel voorgenomen om apparatuur vaker uit te zetten en dan echt uit. Alleen die Wii Vit is leuker op mijn 107cm plasma. Hoe meer oefeningen we doen hoe meer levels wij vrijspelen en hoe vaker we op de Wii Vit staan. Ergo: Ik ben er weer ingetrapt.
    Ik heb de mogelijkheid om te consumeren.
    En nu ga ik slapen, morgen weer vroeg op. Dat gaat gelukkig erg makkelijk sinds ik de uitvinding van de eeuw in mijn slaapkamer heb staan. De wake-up light van Philips die een half uur eerder aangaat dan dat ik mijn ogen opendoe.

    Sorry, Luc

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *