Aandacht geven (en krijgen) is een heel natuurlijk menselijk principe. Iets wat je leuk, aardig of interessant vindt, krijgt vanzelf de aandacht die het nodig heeft. Daarom is aandacht krijgen ook zo prettig, want dat betekent dat je leuk, aardig of interessant wordt gevonden. Daarnaast bestaan er natuurlijk de zaken die we aandacht moeten geven, omdat het anders verwatert, of in een erger geval mis gaat. Het stellen van prioriteiten is een vak op zich geworden.

Hier ontstaan de systemen waarmee we aandacht kunnen managen. Het eerste en eenvoudigste systeem is natuurlijk de agenda. Hierin kunnen we onze tijd plannen en afspraken maken, zodat de tijd effectief wordt verdeeld. Bijna iedereen ervaart dat het knap lastig is om die agenda ook echt na te leven en maar zelden komt het voor dat we alles hebben gedaan wat er voor een dag stond gepland. Een duidelijker voorbeeld van het verschil tussen de kloktijd (uurwerk, agenda, planning) en de belevingstijd kan ik haast niet bedenken. De kloktijd is vaak op, als de belevingstijd gewoon doorgaat.

Ook meer geavanceerde systemen, zoals planning en controle, timemanagement, projectmanagement en natuurlijk de vele ict oplossingen gaan op hetzelfde principe mank. Projecten lopen structureel uit en overschrijden budgetten, de werkdruk (lees gebrek aan tijd voor aandacht) neemt enkel toe. Het lijkt erop dat velen dit herkennen, maar gelijk ook een heel normaal verschijnsel vinden. De nadelige gevolgen vinden we meestal wel vervelend, zodat daar oplossingen voor worden bedacht. Die oplossingen monden uit in een nog beter systeem om de schaarse tijd te managen, met het resultaat dat we hetzelfde gaan doen, maar dan beter. Tenminste, ik kom niet vaak een oplossing tegen die dat anders doet.

We blijven bijna per definitie zitten met het probleem dat de kloktijd een vast gegeven is, die ook nog eens geheel vanzelf voorbij gaat. Als je lang genoeg wacht is de tijd op en hoeft het niet meer. Alleen de dingen die echt heel erg belangrijk zijn vergeten we niet. Daar is altijd wel aandacht (tijd) voor.

Daarmee is de cirkel weer rond. Alles draait om aandacht en als je wilt dat iets echt succesvol wordt, moet je het de aandacht geven die het nodig heeft cq verdient. Liefst net iets meer, want de laatste minuut maakt het verschil. Laat je vooral niet afleiden door al die dingen die ook belangrijk zijn, maar vraag jezelf gerust eens af hoe belangrijk het nu werkelijk allemaal is. Ook al kost dat een beetje tijd…..

Zo kan het ook :: Aandacht

Soms raak je blij verrast door eenvoudige dingen. Thanks Google!

De betrokken partijen hebben volgens de Opta maar liefst 400 miljoen spamberichten verstuurd. Dat heeft de toezichthouder laten meewegen bij de hoogte van de boete.De e-mailadressen werden bemachtigd via online-enquêtes en prijsvragen van derden. De bezoekers daarvan hadden niet door dat zij door daaraan mee te doen hun mailbox ook openstelden voor de spam. Het gaat om Digital Magazines en zijn bestuurder Rivièra Vastgoed BV (330.000 euro), een persoon handelend onder de naam van de eenmanszaak Mail Garage (110.000 euro) en de feitelijke leidinggevende en (ex)aandeelhouder/bestuurder van Digital Magazines (220.000 euro).

(ANP)

31/05/11 13u42

via Ruim zes ton boete voor megaspammers – TV & Radio – AD.

Het haalt natuurlijk niet veel uit, want de inkomsten, gegenereerd door spam, zijn altijd nog vele malen groter dan de opgelegde boetes, maar het is wel een goed signaal.

Spam is slecht; Het is ongevraagde reclame (alsof er gevraagde reclame bestaat maar dat terzijde) die mailboxen vervuilt. Je valt er mensen mee lastig en bij het merendeel van de mensen is de irritatie groter dan de winst. Echter het kleine percentage (< 1%) mensen dat toch reageert op spam, maakt het voor de spammer al goed. Het kost immers zo goed als niets. Je moet alleen een onverzadigbare en bijzonder asociale drang naar winst hebben om al die mensen willens en wetens te willen schofferen. Het gaat zelfs zover dat door de spamfilters je soms ook “echte” mail mist. Daarbij zijn in de ict afdelingen van bedrijven grote hoeveelheden aandacht alleen al besteed aan de afhandeling van mail, lees het filteren van spam.  En niet te vergeten al die werknemers, die eerst vele mails moeten wegclicken, voordat ze aan het echte werk toekomen.

Deze vorm van marketing, die mijns inziens alle fatsoensnormen te buiten gaat, kost ons met z’n allen heel veel euro’s. Ik vraag me dan ook af wanneer het zover komt dat de verzender  van mail verantwoordelijk wordt voor de aankomst van de mail in plaats van de ontvanger. Ik kan me zo voorstellen dat er een tijd komt waarin het gemakkelijk is om te zeggen dat je mail niet hebt ontvangen omdat hij waarschijnlijk in de spambox is geland, moet je maar zorgen dat je niet staat geregistreerd als spammer, sorry :-)

De enige oplossing is alle spammers volledig negeren, omdat ze nu eenmaal spammers zijn, maargoed… als 0,1% van de mensen blijft kopen… dan loont het ruim en is het niet uit te roeien, ook niet met een luttele 6 ton boete. Niets is minder menselijk dan spammen.

Maar er is meer. Het zet de gesprekspartner ook aan het denken over de twee begrippen, gelijk en geluk. Gelijk krijgen, bevestigd worden in wat je denkt is nu eenmaal prettig. Het bezorgt je een goed gevoel, het brengt een verbinding, een gelijkgestemde en daaruit voortvloeiend een relatie of de definitie van de relatie.
Geluk daarentegen is weer iets heel anders. Dit begrip zegt iets over het welbevinden van de persoon zelf. Geluk kan dus heel goed bestaan zonder gelijk. Het hangt er dan helemaal vanaf of het gelijk een voorwaarde is voor geluk. Afhankelijk van de context zal dat in enkele gevallen zo zijn, maar in veel gevallen kan het geluk ook zonder gelijk bestaan. Het is dan mogelijk om samen te leven met een verschil van inzicht, zonder dat dit een punt van strijd blijft.
Na deze vraag kan het gesprek niet meer hetzelfde blijven. De gebruikelijke strijd met argumenten wordt onderbroken door een moment van bezinning. Beide gesprekspartners moeten even een pas op de plaats maken en voor zichzelf bepalen of het gelijk nu echt de belangrijkste factor is, waar meestal het geluk in het geding is. Het geeft dan de ruimte om samen te bepalen of het echt belangrijk is om op deze inhoud met elkaar af te stemmen.

Het werkt ook meta in gesprekken over andere relaties. U kent het wel, de collega, die even komt praten over de laatste aanvaring met een andere collega. Als er dan iets in zit dat lijkt op gelijk willen halen, dan is deze vraag een uitkomst. Wel een beetje oppassen voor de relatie, want zonder betrekking kan deze vraag niet worden gesteld. Het is dan een directe belediging aan het adres van de gesprekspartner met een volledig averechts effect.

Het is u waarschijnlijk wel bekend, de dagelijkse portie reclame in de gedrukte media, op gevels, bushaltes, stations, en luchthavens, op radio en televisie, via websites en niet te vergeten spam in de mailbox. Alles bij elkaar is dat een miljardenindustrie, die er enkel op gericht is (aankoop)gedrag te beïnvloeden. Sommige producten zien we daar nooit en andere juist opvallend veel. Voor enkele producten, zoals tabak zijn zelfs verboden ingesteld omdat het bewezen slecht wordt geacht voor de volksgezondheid. Heineken is één van de grondleggers geweest van de marketing voor bier. De geniale campagnes hebben het bedrijf op een ongekende positie gebracht in de biermarkt. Marketing loont aantoonbaar.

Maar is de marketingboodschap altijd juist? Nee, zeker niet, want het is de gewenste boodschap van de fabrikant, die er veel geld voor over heeft om die boodschap de wereld in te krijgen. Dat wil niet zeggen dat de boodschap altijd onjuist is, maar de kans dat we een iets verdraaide werkelijkheid krijgen voorgeschoteld, wordt groter naarmate het belang groter wordt. Er wordt ook handig gebruik gemaakt van bekende beelden, zoals een acteur in een witte jas, waarvan de indruk bestaat dat het een wetenschapper is. Het is geen wetenschapper, maar dat wordt ook niet beweerd, dus worden er geen onwaarheden verkocht. Denk ook aan de blije gezichten bij de Frisia financieringen. Alsof je er zo blij mee moet zijn dat je iedere maand te veel rente mag betalen?! Of de bewust foute Nederlandse nasynchronisatie, die de indruk wekt dat het product wereldwijd populair is. De extreem stalend witte tanden mogen we natuurlijk niet vergeten. Ook in taal worden deze misleidingen uitgenut: “Kenners kiezen”. Wie zijn dan de “kenners” kunnen we die kennen en kunnen we daar navraag doen of het echt zo is?  Het zijn maar voorbeelden. We kunnen helaas wel vaststellen dat er dagelijks een ongezonde portie list en bedrog voorbij komt, van een orde waarvan we niet mogen zeggen dat het leugens zijn, maar waarheden zijn het net zo min.

Het is dus allemaal wettelijk toegestaan, zolang er maar geen bewezen leugens worden verkocht. En daar komen we in het grote grijze gebied van de marketeer. We gaan door de wereld van de feiten, beweringen en waarschijnlijkheden, of iets wetenschappelijk is aangetoond en of weerlegd en of de wetenschappers het er zelf wel over eens zijn. Voor veel van deze zaken bestaat helemaal geen bewijs en komt het er eenvoudigweg op neer dat het waarheidsgehalte gelijk is aan de hoeveelheid mensen die het geloven. Tel daarbij de kracht van de herhaling (als je het maar vaak genoeg hoort, zal het wel waar zijn) plus de macht van de aandeelhouder en daar is de verklaring voor de samenhang in marketing inspanning en leugens. Mijn vader zei altijd al dat er tenminste iemand beter van wordt en dat is in dit geval ook zo. Is het niet de consument, dan wel de fabrikant en in het ergste geval alleen de marketeers en media magnaten. “Ik ben toch niet gek”

Hoe kan het ook anders? Zouden de Strepsils wel werken? En de Axe dan?
LONDEN – Calgon, dat kalkafzetting in wasmachines moet voorkomen, werkt niet of nauwelijks om de levensduur van de apparaten te verlengen. Dat meldde het Britse consumentenblad Which? naar aanleiding van onderzoek. De onderzoekers vonden na drie jaar testen geen bewijs dat wasmachines zonder Calgon een korter leven zijn beschoren. Daarvoor waren de hoeveelheden kalkopbouw te gering. De onderneming die al jaren adverteert met de slogan ‘wasmachines leven langer met Calgon’ zegt dat de reclameuitingen zijn onderbouwd met onderzoek. De uitkomsten daarvan kunnen echter niet naar buiten gebracht worden uit concurrentieoverwegingen, aldus Calgon tegen het consumentenblad.Which? heeft een klacht ingediend bij de Britse reclamewaakhond Advertising Standards Authority.
© ANP
via ‘Calgon werkt niet of nauwelijks’ | nu.nl/economie | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl.

Het algoritme is eigenlijk heel simpel. Dat kan ook niet anders, want het blijven computers, die enkel op basis van “regels”, programmacode, kunnen besluiten wat ze doen. “Ik ben er helemaal klaar mee” is daarin een mooi voorbeeld. Het is een vrij unieke titel voor een bericht, waardoor er niet veel concurrentie zal zijn. Toch publiceert er iemand een bericht van deze strekking en er zal ook best wel eens iemand zijn, die de woorden intoetst in het zoekvak. Al was het alleen maar uit een (tijdelijke) frustratie. Reden voor google dus om het op te nemen in de resultaten en zie daar. Bovendien is de uitspraak vrij specifiek (hij bestaat uit 6 woorden) en niet zo breed als bijvoorbeeld de term “economie”. Uniek en specifiek.

De zoekopdracht levert wel 4.5 miljoen resultaten op, maar gesorteerd op relevantie scoor je dan nummer 1. Dank vriend Google, het is echt een fijne opsteker als je er helemaal klaar mee bent, om dan jezelf terug te vinden op nr. 1. :-)

“Yvette was zelfstandig, maar ze had ook vrienden en leek me een heel onafhankelijke vrouw. Ze bleef maar kaartjes en brieven krijgen van mensen overal ter wereld die haar om een foto vroegen en haar vriend wilden worden. We zijn hier allemaal diep door bedroefd”, aldus buurvrouw Savage. “Niemand mag op die manier alleen achterblijven”.

via Voormalig Playboymodel ligt jaar lang dood in huis – Economie – AD.

Een heel onafhankelijke vrouw betekent eigenlijk een heel éénzame vrouw. Zo éénzaam, dat de opstapelende post moet aangeven dat je er al een jaartje niet meer bent. Opmerkelijk ook de zinsnede dat “iedereen haar vriend wilde worden”. Geen idee welke betekenis ik daar aan  moet geven, maar zulke vrienden houd ik liever op een veilig afstandje.

Dat klinkt zwaar, maar is zeker in verschillende situaties te constateren. Het begon allemaal met de “machine operator”. Zijn functie was de machine bedienen. Hier werd niet meer de machine als hulpmiddel voor de mens beschouwd, maar juist andersom.
Langzaam maar zeker benaderen we dit fenomeen ook met onze internet technologie. We zijn eigenlijk een beetje “internet operators” aan het worden. Als je aan al de Hyves meedoet, heb je toch minimaal hyves, twitter, facebook, linkedin en whats-app standaard op je telefoon geïnstalleerd. Dit natuurlijk naast de “oude” mogelijkheden zoals bellen, sms’en en emailen.
Wie aandachtig al deze systemen wil bijhouden, met de achterliggende gedachte dat je daarmee een netwerk aan vrienden onderhoudt, zal tot de ontdekking komen dat daar enorm veel tijd in gaat zitten. Tijd die je ook had kunnen verdoen met een goed gesprek met een mens van vlees en bloed, of een kwaliteitsmoment met… ja, waar genieten we als mensen van?
We zijn echter nog lang niet bij het eindpunt, want dit is slechts een begin. De techniek gaat verder en belooft keer op keer dat het je leven zal verbeteren, maar iedere nieuwe aanvulling betekent meer aandacht voor de techniek en minder voor de echte wereld. Kijk nog eens goed naar “The Matrix” en ga voor jezelf na hoe je aangesloten bent en wat je kunt doen om los te komen van de slavernij. Laat de techniek voor je werken, maar laat ze je niet beheersen.

“Do you want the blue pill or the red pill? Take the red pill and I’ll show you how deep the rabbithole goes”.

Ergens in het midden van het land, zo tussen Amersfoort en Barneveld, daar ligt de gemeente Nijkerk. Bij die gemeente hoort een dorpje, dat heet Nijkerkerveen. Nu heeft de gemeente Nijkerk bedacht dat het wel aardig zou zijn om dat dorpje wat te laten groeien en benoemde het als een zoeklokatie.

Al in 2005 werden de eerste geruchten rond dit voornemen bekend. Omstreeks 2007 werd er een mooi project opgetuigd om samen met de bevolking van het dorpje te gaan bepalen hoe die groei eruit zou gaan zien. Eerst waren de bewoners nogal sceptisch, want dit waren zij van hun gemeente helemaal niet gewend, maar gaandeweg kwam er toch iets vertrouwen in de goede voornemens. Uiteindelijk resulteerde het project in een prachtig rapport, dat de naam “leefbaarheidsvisie” heeft gekregen. Het rapport is vervolgens in een lade gestopt, waar het niet meer uitgekomen is.

Maar hier eindigt het verhaal niet. Er kwamen nieuwe adviseurs op het project en deze kregen de opdracht van de gemeenteraad om samen met de bewoners een mooi plan te maken voor Nijkerkerveen. Dus iedereen weer aan de slag. Veel werd er gepraat over leefbaarheid, aantal woningen per ha, verkeer, sport, zorg, voorzieningen en noem het maar op. Dit project resulteerde in 2009 tot een voorkeursmodel Nijkerkerveen met bijbehorend Integraal Programma van Eisen. Het was niet helemaal wat de bevolking graag had gewild, maar nog wel het resultaat van een onderhandeling, waarin je nu eenmaal niet altijd je zin krijgt. De raad stelde het vast en gaf de projectgroep de opdracht om samen met de bevolking het masterplan te gaan maken.

Ondertussen heeft de gemeente de verkiezingen achter de rug, is de crisis op volle sterkte gekomen en zijn er nieuwe berekeningen gemaakt met betrekking tot het verplaatsen van de voetbalvereniging.  Het nieuw aangetreden college heeft de lopende zaken nog eens goed onder de loep genomen en concludeerde dat het project Nijkerkerveen veel te duur zou worden. De gebruikte term daarvoor is :”onverantwoord”.

U raadt het al. Het voorkeursmodel 2009 moet op de schop en daarvoor in de plaats komt… ja, in ieder geval iets dat niet te duur is.

Voor wie het interessant vindt staan alle gegevens op www.nijkerkerveen.net