Aandacht geven (en krijgen) is een heel natuurlijk menselijk principe. Iets wat je leuk, aardig of interessant vindt, krijgt vanzelf de aandacht die het nodig heeft. Daarom is aandacht krijgen ook zo prettig, want dat betekent dat je leuk, aardig of interessant wordt gevonden. Daarnaast bestaan er natuurlijk de zaken die we aandacht moeten geven, omdat het anders verwatert, of in een erger geval mis gaat. Het stellen van prioriteiten is een vak op zich geworden.

Hier ontstaan de systemen waarmee we aandacht kunnen managen. Het eerste en eenvoudigste systeem is natuurlijk de agenda. Hierin kunnen we onze tijd plannen en afspraken maken, zodat de tijd effectief wordt verdeeld. Bijna iedereen ervaart dat het knap lastig is om die agenda ook echt na te leven en maar zelden komt het voor dat we alles hebben gedaan wat er voor een dag stond gepland. Een duidelijker voorbeeld van het verschil tussen de kloktijd (uurwerk, agenda, planning) en de belevingstijd kan ik haast niet bedenken. De kloktijd is vaak op, als de belevingstijd gewoon doorgaat.

Ook meer geavanceerde systemen, zoals planning en controle, timemanagement, projectmanagement en natuurlijk de vele ict oplossingen gaan op hetzelfde principe mank. Projecten lopen structureel uit en overschrijden budgetten, de werkdruk (lees gebrek aan tijd voor aandacht) neemt enkel toe. Het lijkt erop dat velen dit herkennen, maar gelijk ook een heel normaal verschijnsel vinden. De nadelige gevolgen vinden we meestal wel vervelend, zodat daar oplossingen voor worden bedacht. Die oplossingen monden uit in een nog beter systeem om de schaarse tijd te managen, met het resultaat dat we hetzelfde gaan doen, maar dan beter. Tenminste, ik kom niet vaak een oplossing tegen die dat anders doet.

We blijven bijna per definitie zitten met het probleem dat de kloktijd een vast gegeven is, die ook nog eens geheel vanzelf voorbij gaat. Als je lang genoeg wacht is de tijd op en hoeft het niet meer. Alleen de dingen die echt heel erg belangrijk zijn vergeten we niet. Daar is altijd wel aandacht (tijd) voor.

Daarmee is de cirkel weer rond. Alles draait om aandacht en als je wilt dat iets echt succesvol wordt, moet je het de aandacht geven die het nodig heeft cq verdient. Liefst net iets meer, want de laatste minuut maakt het verschil. Laat je vooral niet afleiden door al die dingen die ook belangrijk zijn, maar vraag jezelf gerust eens af hoe belangrijk het nu werkelijk allemaal is. Ook al kost dat een beetje tijd…..

In beide gevallen kan het nadeel volgens de vereniging vele duizenden euro’s bedragen.Klanten die hun DSB-hypotheek elders willen onderbrengen, worden geconfronteerd met een hoge vertrekboete. In de oude DSB-voorwaarden staat dat de klant een boete van 3,5 procent van de hypotheeksom moet betalen als hij binnen tien jaar bij DSB vertrekt. Deze boete is niet geschrapt en is uitzonderlijk: vrijwel overal kan een klant aan het einde van een rentevaste periode zonder boete overstappen naar een andere geldverstrekker, aldus VEH. De organisatie vraagt minister Jan Kees de Jager (Financiën) te voorkomen dat de naar schatting 25.000 hypotheekklanten van DSB verder worden benadeeld. VEH wil dat DSB-klanten bij een nieuwe renteperiode een marktconform aanbod krijgen en zonder boete hun hypotheek kunnen oversluiten naar een andere geldverstrekker. Ben Knüppe, curator bij DSB Bank, liet in het tv-programma Nieuwsuur weten dat de hypotheekrente eind juni omlaag gaat. Met hoeveel kon hij nog niet zeggen.

via Hypotheekklanten DSB krijgen hoge boete – Economie – AD.

Het kan ook niet anders. Als mensen worden gedreven door geld, in een wereld waar “de kleine lettertjes” de dienst uitmaken, is 1 + 1 = 2. Toch vind ik dit een zeer bijzondere manifestatie van winstmaximalisatie. De toch al gedupeerde klanten van Dirk krijgen nog een subtiel schopje na.

De betrokken partijen hebben volgens de Opta maar liefst 400 miljoen spamberichten verstuurd. Dat heeft de toezichthouder laten meewegen bij de hoogte van de boete.De e-mailadressen werden bemachtigd via online-enquêtes en prijsvragen van derden. De bezoekers daarvan hadden niet door dat zij door daaraan mee te doen hun mailbox ook openstelden voor de spam. Het gaat om Digital Magazines en zijn bestuurder Rivièra Vastgoed BV (330.000 euro), een persoon handelend onder de naam van de eenmanszaak Mail Garage (110.000 euro) en de feitelijke leidinggevende en (ex)aandeelhouder/bestuurder van Digital Magazines (220.000 euro).

(ANP)

31/05/11 13u42

via Ruim zes ton boete voor megaspammers – TV & Radio – AD.

Het haalt natuurlijk niet veel uit, want de inkomsten, gegenereerd door spam, zijn altijd nog vele malen groter dan de opgelegde boetes, maar het is wel een goed signaal.

Spam is slecht; Het is ongevraagde reclame (alsof er gevraagde reclame bestaat maar dat terzijde) die mailboxen vervuilt. Je valt er mensen mee lastig en bij het merendeel van de mensen is de irritatie groter dan de winst. Echter het kleine percentage (< 1%) mensen dat toch reageert op spam, maakt het voor de spammer al goed. Het kost immers zo goed als niets. Je moet alleen een onverzadigbare en bijzonder asociale drang naar winst hebben om al die mensen willens en wetens te willen schofferen. Het gaat zelfs zover dat door de spamfilters je soms ook “echte” mail mist. Daarbij zijn in de ict afdelingen van bedrijven grote hoeveelheden aandacht alleen al besteed aan de afhandeling van mail, lees het filteren van spam.  En niet te vergeten al die werknemers, die eerst vele mails moeten wegclicken, voordat ze aan het echte werk toekomen.

Deze vorm van marketing, die mijns inziens alle fatsoensnormen te buiten gaat, kost ons met z’n allen heel veel euro’s. Ik vraag me dan ook af wanneer het zover komt dat de verzender  van mail verantwoordelijk wordt voor de aankomst van de mail in plaats van de ontvanger. Ik kan me zo voorstellen dat er een tijd komt waarin het gemakkelijk is om te zeggen dat je mail niet hebt ontvangen omdat hij waarschijnlijk in de spambox is geland, moet je maar zorgen dat je niet staat geregistreerd als spammer, sorry :-)

De enige oplossing is alle spammers volledig negeren, omdat ze nu eenmaal spammers zijn, maargoed… als 0,1% van de mensen blijft kopen… dan loont het ruim en is het niet uit te roeien, ook niet met een luttele 6 ton boete. Niets is minder menselijk dan spammen.

Maar er is meer. Het zet de gesprekspartner ook aan het denken over de twee begrippen, gelijk en geluk. Gelijk krijgen, bevestigd worden in wat je denkt is nu eenmaal prettig. Het bezorgt je een goed gevoel, het brengt een verbinding, een gelijkgestemde en daaruit voortvloeiend een relatie of de definitie van de relatie.
Geluk daarentegen is weer iets heel anders. Dit begrip zegt iets over het welbevinden van de persoon zelf. Geluk kan dus heel goed bestaan zonder gelijk. Het hangt er dan helemaal vanaf of het gelijk een voorwaarde is voor geluk. Afhankelijk van de context zal dat in enkele gevallen zo zijn, maar in veel gevallen kan het geluk ook zonder gelijk bestaan. Het is dan mogelijk om samen te leven met een verschil van inzicht, zonder dat dit een punt van strijd blijft.
Na deze vraag kan het gesprek niet meer hetzelfde blijven. De gebruikelijke strijd met argumenten wordt onderbroken door een moment van bezinning. Beide gesprekspartners moeten even een pas op de plaats maken en voor zichzelf bepalen of het gelijk nu echt de belangrijkste factor is, waar meestal het geluk in het geding is. Het geeft dan de ruimte om samen te bepalen of het echt belangrijk is om op deze inhoud met elkaar af te stemmen.

Het werkt ook meta in gesprekken over andere relaties. U kent het wel, de collega, die even komt praten over de laatste aanvaring met een andere collega. Als er dan iets in zit dat lijkt op gelijk willen halen, dan is deze vraag een uitkomst. Wel een beetje oppassen voor de relatie, want zonder betrekking kan deze vraag niet worden gesteld. Het is dan een directe belediging aan het adres van de gesprekspartner met een volledig averechts effect.

Het is u waarschijnlijk wel bekend, de dagelijkse portie reclame in de gedrukte media, op gevels, bushaltes, stations, en luchthavens, op radio en televisie, via websites en niet te vergeten spam in de mailbox. Alles bij elkaar is dat een miljardenindustrie, die er enkel op gericht is (aankoop)gedrag te beïnvloeden. Sommige producten zien we daar nooit en andere juist opvallend veel. Voor enkele producten, zoals tabak zijn zelfs verboden ingesteld omdat het bewezen slecht wordt geacht voor de volksgezondheid. Heineken is één van de grondleggers geweest van de marketing voor bier. De geniale campagnes hebben het bedrijf op een ongekende positie gebracht in de biermarkt. Marketing loont aantoonbaar.

Maar is de marketingboodschap altijd juist? Nee, zeker niet, want het is de gewenste boodschap van de fabrikant, die er veel geld voor over heeft om die boodschap de wereld in te krijgen. Dat wil niet zeggen dat de boodschap altijd onjuist is, maar de kans dat we een iets verdraaide werkelijkheid krijgen voorgeschoteld, wordt groter naarmate het belang groter wordt. Er wordt ook handig gebruik gemaakt van bekende beelden, zoals een acteur in een witte jas, waarvan de indruk bestaat dat het een wetenschapper is. Het is geen wetenschapper, maar dat wordt ook niet beweerd, dus worden er geen onwaarheden verkocht. Denk ook aan de blije gezichten bij de Frisia financieringen. Alsof je er zo blij mee moet zijn dat je iedere maand te veel rente mag betalen?! Of de bewust foute Nederlandse nasynchronisatie, die de indruk wekt dat het product wereldwijd populair is. De extreem stalend witte tanden mogen we natuurlijk niet vergeten. Ook in taal worden deze misleidingen uitgenut: “Kenners kiezen”. Wie zijn dan de “kenners” kunnen we die kennen en kunnen we daar navraag doen of het echt zo is?  Het zijn maar voorbeelden. We kunnen helaas wel vaststellen dat er dagelijks een ongezonde portie list en bedrog voorbij komt, van een orde waarvan we niet mogen zeggen dat het leugens zijn, maar waarheden zijn het net zo min.

Het is dus allemaal wettelijk toegestaan, zolang er maar geen bewezen leugens worden verkocht. En daar komen we in het grote grijze gebied van de marketeer. We gaan door de wereld van de feiten, beweringen en waarschijnlijkheden, of iets wetenschappelijk is aangetoond en of weerlegd en of de wetenschappers het er zelf wel over eens zijn. Voor veel van deze zaken bestaat helemaal geen bewijs en komt het er eenvoudigweg op neer dat het waarheidsgehalte gelijk is aan de hoeveelheid mensen die het geloven. Tel daarbij de kracht van de herhaling (als je het maar vaak genoeg hoort, zal het wel waar zijn) plus de macht van de aandeelhouder en daar is de verklaring voor de samenhang in marketing inspanning en leugens. Mijn vader zei altijd al dat er tenminste iemand beter van wordt en dat is in dit geval ook zo. Is het niet de consument, dan wel de fabrikant en in het ergste geval alleen de marketeers en media magnaten. “Ik ben toch niet gek”

De bedoelde weerstand is een beetje de self fulfilling prophecy. Je verwacht iets, doet iets en je verwachting komt uit, ook als die ongewenst is. Watzlawick zei dat als je hetzelfde doet, de uitkomst ook waarschijnlijk hetzelfde zal zijn. Beide principes worden weer mooi gecombineerd door Weick, die zei dat je het pas gaat begrijpen als je het doet (of zegt). Johan Cruyf gaat het pas zien als ie het doorheeft en bedoelt eigenlijk hetzelfde, zonder echt een filosofische achtergrond te hebben.
In sociale processen werkt dit principe keihard en zeer doeltreffend. Je kan bij wijze van spreken een hele gemeenschap op de kast jagen met een simpele opmerking en aan de andere kant in een keer, ook met een simpele opmerking, de angel eruit trekken. Ik hoef niet uit te leggen hoe dat werkt, want de meesten van ons voelen dat prima aan.

Er is echter ook nog een niet gestuurde, natuurlijke verandering. Dat is geen revolutie, maar evolutie. Dat is een voortdurend proces dat niet te stoppen, maar wel te beïnvloeden is. We zijn daar allemaal aan onderhevig, want iedereen zal uiteindelijk moeten toegeven dat hij zich in de laatste 10 jaar wel iets heeft ontwikkeld. Dat principe is ook te gebruiken om bij te sturen.
Je doet dat door subtiele wijzigingen, binnen je macht, aan te brengen in de omgeving waardoor binnen de geldende kaders hier op gewenste wijze op gereageerd zou moeten worden. De simpelste voorbeelden vinden we in dagelijks gedrag. Als mensen bij de deur staan te roken (omdat het nu eenmaal binnen niet meer mag) en daar de peuken op de grond gooien, is het plaatsen van een afvalbak veelal voldoende om het peukenprobleem op te lossen. Bij gebrek aan bak gooien we het op de grond, maar indien de keuze daar is slaat het al snel door naar het gewenste gedrag. uitzonderingen bevestigen de regel. Het rookprobleem daarentegen lost u niet op.

U hoeft dan geen briefje op te hangen met normerende teksten,  bonnen en of kaarten uit te delen, ook geen vergadering te beleggen om het rookgedrag te bespreken, of een algeheel rookverbod in te stellen. Nee, allemaal niet nodig. Afvalbak, emmer met zand of water, of nog iets anders van die strekking lost gewoon het probleem op. Voor de slimmerds onder ons, omgekeerd werkt het principe niet en zeker niet als het om verslavingen gaat. Het weghalen van de asbak stopt de roker niet van het roken, maar laat hem zijn peuk op de grond gooien. u bent gewaarschuwd.  Het verplaatsen van de bak werkt overigens weer heel adequaat om de roker te verplaatsen. Ziet u hoe subtiel die dingen liggen?

Terug naar de weerstand. Die vinden we namelijk lekker, denk ik. Veel te vaak zie ik het “afvalbak” probleem uitmonden in grote conflicten over hoe het hoort. Meestal is er één persoon die de toon aan probeert te geven en daarop weerstand ontvangt. Hij/zij denkt dan goed bezig te zijn, omdat de boodschap is overgekomen, maar het gewenste doel wordt niet bereikt. Peuken liggen nog steeds op de grond. Geloof me; dit kan werkelijk escaleren tot cameratoezicht om de notoire peukengooier op heterdaad te betrappen en er dan iets aan te doen. “We moeten een voorbeeld stellen” wordt er dan gezegd. Hoe verder dit proces vordert, hoe leuker het wordt om lekker recalcitrant je peukje op de grond te gooien. Misschien nog wel leuker om hem onder de ruitenwisser van je baas te stoppen, wie zal het zeggen?

Ik zie ook mensen nog veel subtieler weerstand maken. Ze gaan dan in gesprek met een gemeenschap, doen net alsof ze luisteren en komen dan plots als een konijn uit een hoge hoed met het eigen idee, zetten dat kracht bij en beweren dat de gemeenschap ermee ingestemd heeft. Als er iets is waar mensen een hekel aan hebben, dan is het om als excuus gebruikt te worden voor een idee dat ze niet onderschrijven. De weerstand is dan ook definitief een feit en heeft helemaal niets te maken met weerstand tegen veranderen. De loopgraven oorlog is geboren en zal op het scherpst van de snede worden uitgevochten. Niet omdat ze niet willen veranderen, maar veel meer omdat ze de truuk doorhebben. Dat verhaal gaat meer over macht dan weerstand, maar geeft wel een verklaring voor de 70% falende verander trajecten.

Wees daarom altijd helder met intenties. Als je niet van plan bent om iets te gaan doen met de ideeën van mensen, hoef je er ook niet naar te vragen, ook niet om “draagvlak te creëren”. Nog steeds wordt veel tijd verspild aan dit soort schaamlap projecten, waarvan na verloop van tijd blijkt dat het zinloos is geweest. Houd elkaar niet bezig met die onzin, maar ga in gesprek waar het werkelijk over gaat. De weerstand zal echt minder zijn als u de mensen weet te betrekken in nut en noodzaak. Er is wel lef voor nodig, dat geef ik toe, maar op termijn loont het zich dubbel en dwars. En ehhhm ehhhh, als u denkt dat uw intenties wat lastig uit te leggen zijn, moet u ze wellicht bijstellen.

Vandaag berichtte Nu.nl dat er minder straling komt uit de ontplofte kernreactor, nadat de exploitant van de centrale had laten weten dat dit zo is. Dat is wel handig om naar buiten te brengen, al was het alleen maar om te voorkomen dat we  gaan denken Chernobyl II te hebben gemaakt, terwijl het zeer wel aannemelijk is dat dat zo is. Daar in de Oekraïne is het gebied rond de oude ontplofte reactor onbewoonbaar voor mensen en een natuurreservaat geworden voor exotische dieren. Het schijnt zeker de moeite van een bezoek waard te zijn, alleen al om te zien wat de natuur zelf met zo’n gebied zou doen.

Verder berichtte hetzelfde nu.nl dat er wederom een amerikaanse bank miljardensteun nodig heeft om te overleven, ondanks de nu zeer ongelukkige subprime hypotheken. Dit in tegenstelling tot de berichten dat het helemaal zo slecht niet gaat met de economie of zelfs dat de boel weer opleeft. Wie wordt er hier nu bedrogen? Ik wil niet doemdenken, maar als ik lees dat de financiële sector in zijn eigen systeem niets heeft veranderd en alweer de bonussen zit te verdelen, dan verwacht ik nog wel een (minder) kleine correctie van buitenaf. Met andere woorden; we zijn er nog lang niet. Al denken we van wel.

Dit zijn een tweetal voorbeelden uit één dag nieuws. Geen voorbeelden zonder belangrijke consequenties overigens, maar wel voorbeelden die aantonen dat de stelling aardig opgaat: Ontkenning is de meest voorspelbare van alle menselijke reacties.

“Yvette was zelfstandig, maar ze had ook vrienden en leek me een heel onafhankelijke vrouw. Ze bleef maar kaartjes en brieven krijgen van mensen overal ter wereld die haar om een foto vroegen en haar vriend wilden worden. We zijn hier allemaal diep door bedroefd”, aldus buurvrouw Savage. “Niemand mag op die manier alleen achterblijven”.

via Voormalig Playboymodel ligt jaar lang dood in huis – Economie – AD.

Een heel onafhankelijke vrouw betekent eigenlijk een heel éénzame vrouw. Zo éénzaam, dat de opstapelende post moet aangeven dat je er al een jaartje niet meer bent. Opmerkelijk ook de zinsnede dat “iedereen haar vriend wilde worden”. Geen idee welke betekenis ik daar aan  moet geven, maar zulke vrienden houd ik liever op een veilig afstandje.

Obama wordt uit zijn bed gelicht to address the nation : “Belangrijke overwinning in the war on terror”. “Het recht heeft gezegevierd”. Welk recht? Voor zover ik heb gehoord is hij doodgeschoten door een Amerikaan met een “licence to kill”. Geen proces of iets dergelijks, wat naar normaal Amerikaans en Nederlands recht te doen gebruikelijk is. Ik denk dat het meer vergelding zou moeten heten. Het spreekt je gevoel voor recht wel aan in de zin van “jij hebt mij pijn gedaan en…”, maar het is vergelding. Los van de hele discussie of dat terecht is.
Massale Amerikaanse marketing gekte. Waar is toch de journalistiek gebleven, die mensen echt nieuws bracht? Dit is de online internet hysterie ten voeten uit. Maargoed, het publiek heeft het recht om het te weten. Het wat?, doet er kennelijk niet zoveel meer toe.
Ander nieuws van vandaag; Wesley doet 93mln, Rabobank heeft last van cyber criminelen, helft Nederlanders heeft hekel aan dubbele nationaliteit, en jawel……. Jantje Smit zwaait de 3j’s uit. Geen wonder dat de Rabobank plat ligt met al die drukte op het net.

Ik denk dat ik me opsluit in mijn schuilkelder, niet omdat ik bang ben voor terroristen, maar vooral omdat ik vrees voor totale verstandsverbijstering. Hoe kan het ook anders??

De politiek moet snel ingrijpen in de bankensector om te voorkomen dat er een nieuwe crisis ontstaat zoals in 2008. Dat zeiden vier topeconomen in het actualiteitenprogramma Nieuwsuur.

Volgens de economen, onder wie oud-Rabobank-directeur Herman Wijffels, is er sinds de crisis in 2008 toen enkele grote Nederlandse banken staatssteun kregen niets veranderd in de sector. Destijds werden miljarden euros in de bankensector gestoken.De economen pleiten onder meer voor een splitsing van de commerciële en particuliere afdelingen van banken. Verder vinden zij dat bankiers zich in een kleine wereld begeven, waardoor het moeilijker wordt om kritisch naar de eigen sector te kijken.De kritiek volgt een dag voor de presentatie van het halfjaarlijkse Overzicht Financiële Stabiliteit OFS van De Nederlandsche Bank DNB waarin ook de bankensector naar voren komt.

via Politiek moet ingrijpen in bankensector – Economie – AD.

Dit is denk ik nog een understatemaent op de werkelijke situatie. De financiële wereld is bij uitstek de wereld waar geld met geld wordt gemaakt. Financieringen van (portefuilles) financieringen zijn onduidelijk. Er ontstaat een gestapelde constructie van belegging op belegging, waarin de leverage (het hefboomeffect, ofwel de verhouding eigen vermogen/vreemdvermogen) niet meer na te gaan is. Waar nu echt iets verdiend wordt in de werkelijke wereld ziet niemand meer. Wissels trekken op in de toekomst verwachte winsten is aan de orde van de dag. Deze luchtbel van bedachte constructies, die op papier natuurlijk wel aardige cijfers oplevert, hangt aan een zijden draadje. Er hoeft maar ergens in het systeem iemand een klein beetje in paniek te raken (ziet zijn winst omslaan in verlies en besluit snel te verkopen) om de bel te laten spatten. Het valt als een rijtje domino stenen om.

Wijffels is één van de mensen die hier constant voor heeft gewaarschuwd, maar ook hij blijft een profeet in de woestijn. Ik denk dat het systeem (de wil tot winst in deze zeer afgesloten sector) sterker is dan het gezonde verstand. Misschien komt er ergens een regeltje bij, of krijgt een grote instelling een berisping, ja, misschien wel een boete, maar daar zal het bij blijven. Hoe kan het ook anders.

De verandering zal dan ook echt van buitenaf moeten komen, daarin heeft Wijffels gelijk, maar of de overheid daarvoor de aangewezen partij is, durf ik te betwijfelen. Die zit er namelijk zelf tot aan zijn nek toe in en maakt onderdeel uit van het systeem.

We blijven het volgen.