Nederland zit (al jaren) in de ontkenningsfase. We zijn van een spaarzaam ijverig volkje verworden tot aan geld verslaafde consumentisten met een heilig geloof in economie (lees “vrije markt”). Een weg terug is er niet, tenminste zo lijkt het, of zou Rob hier een aanleiding geven tot nadenken? We reageren al jaren niet meer op “zachte signalen”, want die zijn niet uit te drukken in cijfers, maar wellicht worden ze nu iets harder. Ik hoop met hem mee.

In beide gevallen kan het nadeel volgens de vereniging vele duizenden euro’s bedragen.Klanten die hun DSB-hypotheek elders willen onderbrengen, worden geconfronteerd met een hoge vertrekboete. In de oude DSB-voorwaarden staat dat de klant een boete van 3,5 procent van de hypotheeksom moet betalen als hij binnen tien jaar bij DSB vertrekt. Deze boete is niet geschrapt en is uitzonderlijk: vrijwel overal kan een klant aan het einde van een rentevaste periode zonder boete overstappen naar een andere geldverstrekker, aldus VEH. De organisatie vraagt minister Jan Kees de Jager (Financiën) te voorkomen dat de naar schatting 25.000 hypotheekklanten van DSB verder worden benadeeld. VEH wil dat DSB-klanten bij een nieuwe renteperiode een marktconform aanbod krijgen en zonder boete hun hypotheek kunnen oversluiten naar een andere geldverstrekker. Ben Knüppe, curator bij DSB Bank, liet in het tv-programma Nieuwsuur weten dat de hypotheekrente eind juni omlaag gaat. Met hoeveel kon hij nog niet zeggen.

via Hypotheekklanten DSB krijgen hoge boete – Economie – AD.

Het kan ook niet anders. Als mensen worden gedreven door geld, in een wereld waar “de kleine lettertjes” de dienst uitmaken, is 1 + 1 = 2. Toch vind ik dit een zeer bijzondere manifestatie van winstmaximalisatie. De toch al gedupeerde klanten van Dirk krijgen nog een subtiel schopje na.

De politiek moet snel ingrijpen in de bankensector om te voorkomen dat er een nieuwe crisis ontstaat zoals in 2008. Dat zeiden vier topeconomen in het actualiteitenprogramma Nieuwsuur.

Volgens de economen, onder wie oud-Rabobank-directeur Herman Wijffels, is er sinds de crisis in 2008 toen enkele grote Nederlandse banken staatssteun kregen niets veranderd in de sector. Destijds werden miljarden euros in de bankensector gestoken.De economen pleiten onder meer voor een splitsing van de commerciële en particuliere afdelingen van banken. Verder vinden zij dat bankiers zich in een kleine wereld begeven, waardoor het moeilijker wordt om kritisch naar de eigen sector te kijken.De kritiek volgt een dag voor de presentatie van het halfjaarlijkse Overzicht Financiële Stabiliteit OFS van De Nederlandsche Bank DNB waarin ook de bankensector naar voren komt.

via Politiek moet ingrijpen in bankensector – Economie – AD.

Dit is denk ik nog een understatemaent op de werkelijke situatie. De financiële wereld is bij uitstek de wereld waar geld met geld wordt gemaakt. Financieringen van (portefuilles) financieringen zijn onduidelijk. Er ontstaat een gestapelde constructie van belegging op belegging, waarin de leverage (het hefboomeffect, ofwel de verhouding eigen vermogen/vreemdvermogen) niet meer na te gaan is. Waar nu echt iets verdiend wordt in de werkelijke wereld ziet niemand meer. Wissels trekken op in de toekomst verwachte winsten is aan de orde van de dag. Deze luchtbel van bedachte constructies, die op papier natuurlijk wel aardige cijfers oplevert, hangt aan een zijden draadje. Er hoeft maar ergens in het systeem iemand een klein beetje in paniek te raken (ziet zijn winst omslaan in verlies en besluit snel te verkopen) om de bel te laten spatten. Het valt als een rijtje domino stenen om.

Wijffels is één van de mensen die hier constant voor heeft gewaarschuwd, maar ook hij blijft een profeet in de woestijn. Ik denk dat het systeem (de wil tot winst in deze zeer afgesloten sector) sterker is dan het gezonde verstand. Misschien komt er ergens een regeltje bij, of krijgt een grote instelling een berisping, ja, misschien wel een boete, maar daar zal het bij blijven. Hoe kan het ook anders.

De verandering zal dan ook echt van buitenaf moeten komen, daarin heeft Wijffels gelijk, maar of de overheid daarvoor de aangewezen partij is, durf ik te betwijfelen. Die zit er namelijk zelf tot aan zijn nek toe in en maakt onderdeel uit van het systeem.

We blijven het volgen.

De VEB wil openheid over de topsalarissen en geeft daarom een overzicht van de topverdieners. Een optelsom van de beloningen van de topbestuurders van de 25 hoofdfondsen van de Amsterdamse effectenbeurs komt uit op 78 miljoen euro. Daarvan is een kwart vast salaris en driekwart bestaat uit variabele beloningen als bonussen en opties of aandelen. Topman Peter Voser van Shell voert met een totale beloning van 12 miljoen euro de ranglijst aan.

23/04/11 12u49

via Bron Bonussen in Nederland weer als vanouds – Economie – AD.

Ja, hoe kan het ook anders? het zal toch niet zo zijn dat de managers, die de hele malaise in de financiële wereld hebben veroorzaakt en daarbij verschillende mensen uit hun huis en of aan de rand van de afgrond hebben gebracht, zelf op de blaren gaan zitten. Nee, dat past niet bij een goede beursmentaliteit. Daarvoor moet je nu eenmaal veel interesse hebben voor geld. Eigen geld. Sommige dingen veranderen nooit.

De bank biedt diverse alternatieven. En bedenk: vaak is een contante storting niet eens echt nodig en is een overboeking via Internet Bankieren net zo makkelijk en veilig.” prijkt op hun website.

Het lijkt zo onschuldig, want wat is er mis mee om geen contanten meer in de bank te willen hebben? Het is een volgende stap naar een ander bankbedrijf. Sinds de invoering van de pinautomaat was het halen van geld aan de balie naar het verleden verbannen en zo nu ook het brengen van geld. Was de bank al meer een administratiekantoor, dan een instelling die geld beheert, het wordt nog meer zo. Geld is al lang niet meer een zaak “aan toonder”. Het wordt volledig virtueel en hoofdzakelijk uitgedrukt in getallen op papier of in de computer.

Dat administratieve geld is veel makkelijker. Hiervoor hoef je geen kluizen te beheren en kogelvrij glas te plaatsen. De wens van banken om geen contanten meer in huis te hebben en halen wordt daardoor wel begrijpelijk. Maar wie moet het dan beheren? Bovendien zou de bank de plaats bij uitstek moeten zijn om je geld te kunnen halen en brengen, maar daar gaat het kennelijk niet om.

Dit idee is waarschijnlijk bedacht vanuit logistieke (lees winstmaximalisatie) overwegingen. Er wordt veel verdiend aan het elektronische betalingsverkeer en aan de andere zijde worden er veel kosten gemaakt voor bedienend personeel. Een beetje meer van het eerste en een beetje minder van het laatste levert per saldo winst op, zou je kunnen denken. Daarbij zijn de “financiële producten” vele malen lucratiever dan de kashandelingen, waardoor de aandacht verschuift.

En dat is nu precies waar ik het over wilde hebben; Aandacht voor de klant. We weten allemaal dat er met aandacht geven ook aandacht te verdienen is. Eerst begrijpen en dan pas proberen begrepen te worden, zou de coach zeggen. Hier echter, zie ik een verplaatsing van de aandacht naar meer geld verdienen, daar is niets mis mee, maar dan moet u ook niet klagen, als u geen aandacht meer krijgt van uw klant.

Vrijheid is slechts één van de kwaliteiten, die niet in geld uitgedrukt kan worden. Vrijheid is wel te koop, tenminste als er voldoende geld is om onvrijheid af te kopen, maar echte vrijheid, zoals de geallieerden ons brachten in ’45, heeft een grenzeloze waarde.

Er zijn vele argumenten om veel geld te willen verdienen, maar bedenk u goed dat de werkelijke waarde van het leven niet door geld, maar door uzelf wordt bepaald.

Geld treft iedereen, of je het nu hebt of niet, je bent ervan afhankelijk. Sommige mensen zijn financieel onafhankelijk, maar dat komt omdat ze voldoende vermogen of inkomen hebben. Geld dus.

Geld verschaft een rekeneenheid, die ons inzicht geeft in de waarde van materiële en immateriële zaken. Zo kunnen we bij benadering de dagwaarde van  de auto bepalen en de vrije verkoopwaarde van onze woning, maar ook diensten vertegenwoordigen een waarde in geld . Erg handig als je jezelf op de markt wil begeven om een zaak of een dienst te verkopen.

De rekeneenheid in geld is zo gemakkelijk dat we ernaar streven om zoveel mogelijk erin uit te drukken. Het is namelijk erg lastig als de waarde van een zaak of een dienst niet uitgedrukt kan worden in iets wat we kunnen vergelijken. Zo weten we bijvoorbeeld exact wat het kost om energie en data te transporteren door landlijnen en kunnen we bepalen hoeveel geld het kost om de Global Warming terug te dringen tot maximaal 2 graden. Andere voorbeelden zijn te vinden in de waarden van nieuwe technologie of innovatieve ondernemingen. Er zijn al bedrijven die geld verdienen aan Co2 emissierechten en het verkopen van kubieke meters lucht in New York. Klaarblijkelijk hebben we daar een waarde aan toegekend en is het mogelijk om die zaken te verhandelen op een markt.

Tot zover is er nog niets aan de hand. Het ziet ernaar uit dat de uitvinding van geld als rekeneenheid alleen maar voordelen oplevert, of zou er nog een keerzijde aan zijn?

Ja, die is er. Met het omzetten van alle waarden in geldelijke waarde zijn we geneigd de zaken die niet om te zetten zijn in geld, zoals bijvoorbeeld het leven zelf, landschapswaarde, het opkomen van de zon, arbeidsvreugde en nog veel meer, niet meer mee te nemen in onze overwegingen. Het komt er dan al gauw op neer dat deze zaken waardeloos worden geacht, terwijl ze eigenlijk onbetaalbaar zijn.

Geld wordt daarmee een gevaarlijke rekeneenheid, die omdat ze onvolledig is, datgene wat ze niet kan vertegenwoordigen maskeert.